ZABAWY ZE STOPAMI cz. 2

W związku z dużym zainteresowaniem poniżej zamieszczamy kolejne przykłady ćwiczeń - zabaw ze stopami.

Gra na instrumentach:
Dziecko siedzi podparte rękoma z tyłu, nogi ugięte w kolanach. Unosi nogi nad podłogę i rytmicznie, lekko uderza pietami o podłogę, jakby grało na bębenku. Następnie zgina podeszwowo stopy i dotykając lekko palcami stóp do podłogi, naśladuje grę na pianinie. Ruchowi nóg może towarzyszyć wspólnie śpiewana piosenka lub rymowanka.

Dwie gąsienice:
Dziecko chodzi po pokoju ruchami gąsienicy. Ruch składa się z następujących faz:
- zawinięcie palców jednej stopy z przyciągnięciem po podłodze piety w stronę palców (utworzenie tunelu pod stopą),
- wyprost palców bez przesuwania piety,
- powtórzenie obu ruchów druga stopą.

Toczenie piłki stopami po ścianie:

Dziecko leży na plecach przy ścianie z nogami ugiętymi. Tak aby  przytrzymując piłkę stopami przy ścianie pod kolanami tworzył się kąt prosty. Toczy piłkę po ścianie stopami w górę i w dół.

Rzuty piłki nogami:
Dziecko siedzi podparte rękoma z tyłu, nogi ugięte w kolanach. Wewnętrzną stroną stóp łapie piłkę (kolana powinny być ustawione szeroko na zewnątrz). Rzuca nogami piłkę w górę, a następnie stara się ja złapać w dłonie.

Włóż piłkę nogami do rąk:
Dziecko siedzi z nogami wyprostowanymi, trzymając miedzy stopami piłkę. Wykonuje przetoczenie na plecy, przenosząc nogi za głowę, i stara się włożyć nogami piłkę do leżących na podłodze wyprostowanych rąk.

Rzuty piłko do kosza stopami:

Siedzimy z dzieckiem na krzesłach naprzeciw siebie w odległości (1 – 1,5 m.). Dziecko wewnętrzną stroną stóp trzyma piłkę ( kolana ustawione szeroko na zewnątrz ). My tworzymy przed sobą rękoma koło (kosz). Dziecko unosi nogami piłkę i stara się , aby wpadła do „kosza”.

Odbierz piłkę:
Siedzimy z dzieckiem przodem do siebie w siadzie podpartym. Dziecko chwyta piłkę wewnętrzną strona stóp i ściska ją jak najmocniej potrafi (kolana ustawione szeroko na zewnątrz). My kładziemy stopy od góry na piłce i zawijając podeszwowo palce, staramy się palcami stóp zabrać piłkę. Po zabraniu piłki następuje zamiana ról.

Nie daj sobie wybić piłki:

Dziecko siedzi z rękoma opartymi za sobą. Wewnętrzną stroną stóp trzyma piłkę (kolana szeroko na zewnątrz). My siedzimy naprzeciwko na kolanach. Dziecko unosi nogi z piłką nad podłogę, a my uderzeniem dłoni w piłkę staramy się wybić ze stop dziecka. Potem zamiana ról.

 

*                          *                        *                           *

Jeśli chcemy żeby nasze dzieci miały zdrowe stopy zadbajmy, także o to aby nosiły właściwie dobrane do ich wymagających stóp buty.

Idealny bucik powinien mieć:
- usztywniony zapięte,
- cholewkę która, stabilizuje kostkę, ale nie krepuje ruchów stopy,
- elastyczną ( nie za sztywną, nie za miękką), nie ślizgającą się podeszwę, która amortyzuje wstrząsy i nierówności podłoża,
- rozmiar dostosowany do nogi (przed dużym palcem powinien być ok. 1 cm luzu),
- szeroki nosek, który zapewnia swobodny ruch palców w czasie chodzenia (w przedniej części boki buta nie mogą ściśle opinać palców, winny być szersze od największej szerokości stopy o ok. 0,5 cm),
- ewentualnie profilowaną niewielką wkładkę (bez specjalnego zalecenia ortopedy lepiej unikać wkładek podpierających sklepienie stopy – osłabiają rozwój i siłę mięśni, które w sposób naturalny maja kształtować stopę).

Obuwie powinno być wygodne. Nie powinno się zakładać butów, które nosiły inne dzieci lub chodzić w butach z których dziecko wyrosło. Każdy ma inne stopy i wymaga indywidualnego dopasowania obuwia. Kupowane buciki muszą być mierzone bezpośrednio na dziecku, koniecznie w pozycji stojącej.
Jednak  latem, kiedy jest ciepło, pozwólmy naszym pociechom jak najwięcej chodzić na boso po nierównym, naturalnym ( ale bezpiecznym, pozbawionym szkieł ) terenie – trawie czy piasku. Wzmacniają się wtedy mięśnie modelujące sklepienie stopy.

 

Opracowała: K. Beyga
Bibliografia:  „Gimnastyka przedszkolaka” Sławomir Owczarek

Logowanie

Aktualnie na stronie

Naszą witrynę przegląda teraz 39 gości